Τώρα πάψαν τα τραγούδια, ξέβαψαν τα χρώματα

Facebooktwittergoogle_plusmail

livfcb

Ας γίνει η εξήγηση από την αρχή: Ο υπογράφων υποστηρίζει ότι οι προπονητές χρειάζονται χρόνο για να δουλέψουν και δεν μπορούν να κρίνονται από ένα – δύο άσχημα αποτελέσματα. Αυτή η στάση τηρήθηκε πέρσι, μετά από την ήττα – αποκλεισμό στη Ρώμη.

Η εργατικότητα του Βαλβέρδε είναι δεδομένη. Όπως και η σχετικά καλή διαχείριση με βάση το υλικό που παρέλαβε και με αυτό που είχε στη συνέχεια. Θα του πιστωθεί το περσινό νταμπλ, όπως και το φετινό, αν η Μπάρσα κερδίσει τη Βαλένθια στον τελικό Κυπέλλου.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν γίνεται να μην του χρεωθεί και αυτό είναι ο τρόπος αποκλεισμού από τη Λίβερπουλ. Θα μπορούσε να είχε αποκλειστεί η Μπάρσα με Χ στη Βαρκελώνη και ήττα με μικρό σκορ στην Αγγλία. Πάλι θα ήμασταν στεναχωρημένοι άπαντες, αλλά αυτό που ζούμε εδώ και λίγες ώρες αρνούμαστε να το πιστέψουμε.

Υποτίθεται ότι το περσινό πάθημα στη Ρώμη έγινε μάθημα.

Δεν το είδαμε.

Υποτίθεται ότι η ομάδα θα είχε φρεσκάδα, έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα νωρίς και διαθέτοντας τη δυνατότητα για ροτέισον.

Δεν την είδαμε.

Υποτίθεται ότι η Μπάρσα θα έμπαινε στο «Ανφιλντ» για να πολεμήσει.

Με εξαίρεση τον Βιδάλ (τα έδωσε όλα για όσο έπαιξε), ουδείς παίκτης της Μπάρσα μπορεί να ισχυριστεί ότι στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Όταν χάνεις την πλειονότητα των προσωπικών μονομαχιών

Όταν δεν μπορείς να κρατήσεις μπάλα για να απορροφήσεις την πίεση

Όταν δέχεσαι αστεία γκολ σαν και αυτά που δέχτηκε η Μπάρσα

Όταν δίνεις το δικαίωμα στον αντίπαλο να πιστέψει ότι έχει ελπίδες για την ανατροπή

Όταν δεν έχεις στον πάγκο σοβαρό επιθετικό να ρίξεις στο ματς για να κυνηγήσεις το γκολ

Όταν… όλα τα παραπάνω και κάμποσα… όταν ακόμα (ο καθένας μπορεί να προσθέσει μερικά), πρόκριση δεν δικαιούσαι.

Η Λίβερπουλ αξίζει να βρίσκεται στον τελικό και δικαίως εισπράττει συγχαρητήρια από παντού.

Όσο για την Μπάρσα, έτσι όπως τα έκανε, ας τα λουστεί και θα χρειαστεί δουλειά σε όλα τα επίπεδα (αγωνιστικό, νοοτροπία, ψυχολογία ομάδας κλπ.) για να ξεπεραστεί μια δεύτερη σερί τόσο παταγώδης αποτυχία.

Εδώ θα φανεί αν έχουμε διοίκηση και αν σκαμπάζει από ποδόσφαιρο κάποιος από δαύτους.

Κατά την ταπεινή γνώμη του γράφοντος:

Πρέπει να ζητηθούν ευθύνες από τον προπονητή για τον δεύτερο σερί αποκλεισμό με παρόμοιο τρόπο. Μια φορά μπορεί να τύχει σε κάθε ομάδα, όσο ισχυρή και αν είναι. Ωστόσο, συνέβη και δεύτερη. Δεν μπορεί να περάσει… έτσι. Τι συμβαίνει και η Μπάρσα δεν μπορεί να διαχειριστεί διπλά ματς, έχοντας ξεκάθαρο σκορ υπέρ της από το πρώτο παιχνίδι; Ο Βαλβέρδε οφείλει μια εξήγηση. Αν δεν την έχει ή αν την έχει και δεν κριθεί πειστική, μοιάζει δύσκολο να συνεχιστεί η κοινή πορεία.

Πρέπει να υπάρξει ουσιαστική ενίσχυση της ομάδας. Η ποιότητα φθίνει συνεχώς από το τρεμπλ του 2015. Εντάξει, Τσάβι και Ινιέστα δεν θα βρούμε… αύριο, ίσως ούτε… μεθαύριο. Αλλά, κάπως πρέπει να ενισχυθεί η Mπάρσα. Δεν γίνεται να υπάρχει τέτοια γύμνια στην επίθεση πίσω από τον Σουάρες. Δεν γίνεται να μην έχουμε ένα δεξί μπακ της προκοπής ή έναν δεύτερο κόφτη πίσω από τον Μπουσκέτς.

Πρέπει να υπάρξει ένα πλάνο, το οποίο θα υποστηριχθεί επαρκώς και όχι στα… λόγια. Εφόσον αλλάξει η τεχνική ηγεσία, ο νέος προπονητής θα πρέπει να υποστηριχθεί με μεταγραφές σε θέσεις που η Μπάρσα… πονάει. Δεν υπάρχει περιθώριο για νέες αστοχίες, τύπου Κοουτίνιο και Ντεμπελέ (αμφότεροι δεν έχουν δικαιολογήσει μέχρι τώρα τη δαπάνη που έγινε για να αποκτηθούν). Αν δεν υπάρχει αυτή η διάθεση, τότε δεν θα ψάχνουμε για προπονητή, αλλά για… θαυματοποιό.

Αποφάσεις σε τέτοια θέματα, όπως τα παραπάνω, λαμβάνονται με ηρεμία και νωρίς πριν το ξεκίνημα της νέας σεζόν. Αν είναι να κρατήσουμε τον Βαλβέρδε, μέσα σε κλίμα εσωστρέφειας και διχασμού, για να… φύγει στο πρώτο στραβό αποτέλεσμα, ουσιαστικά… καίμε και τη νέα χρονιά. Αν στη διοίκηση πιστεύουν στον Βάσκο, ας το δηλώσουν ξεκάθαρα και ας τον στηρίξουν έμπρακτα. Αν όχι, ας χωρίσουμε φιλικά, μετά από τον τελικό Κυπέλλου. Μόνο που, όποιος προπονητής και αν έρθει, σεβόμενος τον εαυτό του, θα ζητήσει παίκτες εγνωσμένης (και όχι αμφίβολης) αξίας.

Βαλβέρδε, παίκτες και διοίκηση έμειναν πλέον χωρίς δικαιολογία. Στον αθλητισμό και εν προκειμένω στο ποδόσφαιρο, πάντα υπάρχει επόμενη μέρα. Τo αν θα είναι καλύτερη η χειρότερη, έχει να κάνει με το τι έμαθες από το χαστούκι της προηγούμενης νύκτας και τι αποφάσισες να κάνεις ώστε να αυξήσεις τις πιθανότητες για το «καλύτερη».