Υπάρχουν λίγα στοιχεία που συμβολίζουν μια οργανωμένη ομάδα περισσότερο από το λογότυπό της.
Από την την στιγμή της ίδρυσης της η Barca είχε το έμβλημά της που οι παίκτες φορούσαν υπερήφανα στις φανέλες τους. Ήταν το λογότυπο της πόλης της Βαρκελώνης, ένα σύμβολο σε σχήμα διαμαντιού διαιρεμένο σε τέσσερα τέταρτα, με μια κορώνα και μια αράχνη στην κορυφή, περιβεβλημένο από δύο κλάδους, έναν από δέντρο δάφνης και έναν από φοίνικα. Αυτό, ακόμη και σε ένα τέτοιο πρώτο στάδιο, ήταν ένας τρόπος τη σύνδεση της λέσχης με την πόλη στην οποία γεννήθηκε.

Το λογότυπο παρέμεινε αμετάβλητο έως το 1910. Αμέσως μόλις ο Gamper έσωσε τη λέσχη από τη σοβαρή κρίση το 1908, λήφθηκε η απόφαση να δοθεί στη λέσχη ένα διαφοροποιημένο λογότυπο. Το 1910, η λέσχη πραγματοποίησε έναν ανταγωνισμό μεταξύ όλων των μελών ενδιαφερόμενων στην υποβολή των προτάσεων. Ο νικητής ήταν ο Carles Comamala, που έπαιξε για τη λέσχη μεταξύ 1903 και 1912, και ήταν σπουδαστής ιατρικής τότε, καθώς επίσης και καλλιτέχνης. Και έτσι το λογότυπο που η ομάδα έχει μέχρι και σήμερα δημιουργήθηκε, αν και έχουν υπάρξει μερικές παραλλαγές. Είναι ένα σχέδιο ωοειδές, στο οποίο τα δύο ανώτερα τέταρτα έχουν το σταυρό του Αγίου Γεωργίου και τις κόκκινες και κίτρινες λωρίδες του αρχικού, τα οποίος είναι τα αντιπροσωπευτικότερα σύμβολα της Βαρκελώνης και της Καταλωνίας. Τα αρχικά FCB της ομάδας εμφανίζονται σε μια λουρίδα σε ολόκληρο το κέντρο, και από κάτω τα χρώματα της Barca και μια μπάλα. Έτσι, έχουμε ένα σύμβολο που τιμά την αθλητική διάσταση της ομάδας καθώς επίσης και της σύνδεσής της με την πόλη και τη χώρα της.

Από το 1910, οι αλλαγές που γίνονται στο σχέδιο είναι ελάχιστες, τροποποιώντας γενικότερα την αισθητική και τα σχέδια που χρησιμοποιούνται για το περίγραμμα. Οι μεγαλύτερες αλλαγές ήρθαν ως αποτέλεσμα των πολιτικών υποχρεώσεων. Όταν Franco ήρθε στην εξουσία, τα γράμματα FCB αντικαταστάθηκαν από CFB, για να απεικονίσουν τον τρόπο που η λέσχη αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την ισπανική εκδοχή του ονόματός της. Η δικτατορία υποχρέωσε επίσης τη λέσχη να αφαιρέσει δύο από τις τέσσερις λωρίδες. κατά συνέπεια αποκλείοντας την καταλανική σημαία από το σύμβολο. Περιστασιακά της 50ής επετείου της λέσχης το 1949, οι τέσσερις λωρίδες επιστράφηκαν. Τα αρχικά δεν ανακτήθηκαν έως το 1974, όταν το σύμβολο επανήλθε στο αρχικό σχέδιο του 1910.

Το παρών λογότυπο είναι βασισμένο σε μια προσαρμογή που έγινε από τον σχεδιαστή Claret  Serrahima το 2002, στο οποίο οι γραμμές είναι λίγο πιο τυποποιημένες, οι τελείες μεταξύ των αρχικών έχουν αφαιρεθεί, το όνομα έχει γίνει μικρότερο, και υπάρχουν μερικές αιχμηρές γωνίες. Οι γραμμές σε αυτό το πιο πρόσφατο σχέδιο είναι κάπως απλούστερες, για να διευκολύνουν το λογότυπο και την εταιρική ταυτότητα της ομάδας να αναπαραχθούν σε όλα τα διαφορετικά μέσα.