Ανάλυση του Clasico

Facebooktwittergoogle_plusmail

Από τον Νίκο Ναούμ

 

1. Η κύρια ερώτηση πριν το ματς για τον Ερνέστο Βαλβέρδε «Ποιος θα αντικαταστήσει τον Λέο Μέσι;» τελικά απαντήθηκε πολύ απλά. Όπως και στο ματς με τον Ίντερ εμφανίστηκε ο Ραφίνια. Η απόφαση αυτή ήρθε ουσιαστικά με την θέληση για τον Βαλβέρδε να μεγιστοποιήσει τον έλεγχο του κέντρου.

Ο Χούλεν Λοπετέγκι από την άλλη, επίσης παρουσίασε μία προβλέψιμη ενδεκάδα. Πριν το ματς η “AS” είχε δημοσιεύσει inside πληροφορία ότι ο προπονητής της Ρεάλ αναλύει την περίπτωση της χρησιμοποίησης του σχήματος 4-4-2 με ρόμβο, με τους ίδιους παίκτες και με τον Ίσκο σε ρόλο 10αριού, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε και η ομάδα παρουσιάστηκε με το γνωστό 4-3-3

clasico1

2. Η Ομάδα της Μαδρίτης ήρθε να παίξει όπως φάνηκε στην αρχή του παιχνιδιού χωρίς πίεση και με αντεπιθέσεις. Εδώ πρέπει να πούμε ότι η Ρεάλ έχει μεγάλη πείρα στο να οργανώνει το παιχνίδι της με αυτόν τον τρόπο και ειδικά στα El Clasico. Αλλά για τον Λοπετέγγι αυτό είναι σαν να προδίδει τις αξίες του γύρω από τις οποίες αυτός χτίζει μια ομάδα. Ο Χούλιεν είναι «πολύ κακός» στην οργάνωση της άμυνας της ομάδας του χωρίς πίεση, όπως αποδείχτηκε πολύ γρήγορα. Το σύστημα της Ρεάλ ουσιαστικά άφηνε «ξεκρέμαστους» τα δύο πλάγια back τους Νάτσο και Μαρσέλο. Οι οποίοι έπρεπε ταυτόχρονα να προσέχουν τους Άλμπα και Ρομπέρτο αλλά και Κουτίνιο και Ραφίνια αντίστοιχα.

clasico2

Όπως βλέπουμε στην παραπάνω εικόνα, όταν η Μπαρτσελόνα αναπτύσσει το παιχνίδι της από τα πλάγια, ο Νάτσο αμέσως βγαίνει να μαρκάρει τον Άλμπα και ο Κουτίνιο εκμεταλλεύεται τον ανοιχτό χώρο που του έχουν αφήσει.

clasico3

Άλλη μια περίπτωση εικονίζεται , τώρα ο Νάτσο δεν βγαίνει να μαρκάρει και φυλάει τον Κουτίνιο και ο Άλμπα είναι ελεύθερος να δεχτεί την πάσα από τον Ράκιτιτς.

Τέτοιες περιπτώσεις υπήρχανε λόγω του ότι οι παίκτες της Ρεάλ δεν πιέζανε τους αμυντικούς και μέσους αντιπάλους τους. Και για να αποφύγεις τέτοιες περιπτώσεις όπως είδαμε παραπάνω η Ρεάλ ή έπρεπε να πιέζει ψηλά ή να υπάρχουν ουσιαστικές βοήθειες από τους Μπέιλ και Ίσκο στα πλάγια μπακ που προφανώς δεν υπήρχανε. Οπότε, όταν δεν βοηθάνε ούτε ο Μπέιλ αλλά ούτε ο Ίσκο και οι Νάτσο – Μαρσέλο δεν είχανε πάρει σαφείς οδηγίες στο πώς να αμύνονται, προκύπτει και τέτοια άσχημη αμυντική λειτουργία της Ρεάλ στο πρώτο ημίχρονο. Η Μπαρσελόνα, «επέλεξε» τον Νάτσο ως στόχο και δημιούργησε κενά στην άμυνα των Μαδριλένων.

Το εκπληκτικό πρώτο γκολ της Μπαρσελόνα, που προήλθε μετά από 30 πάσες (και αποτελεί ρεκόρ για το Clasico) είναι το καθαρό παράδειγμα των αμυντικών προβλημάτων των πρωταθλητών Ευρώπης, που δεν πιέζουν ψηλά και η Μπαρσελόνα ουσιαστικά ανενόχλητη ψάχνει επιλογές για να επιτεθεί μέσω των μπακ της.

clasico4

Άλλη μια προβληματική λειτουργία της Ρεάλ ήταν ο τρόπος που μαρκάρουν οι Μόντριτς και Κρος, οι οποίοι δεν πιέζανε τους μέσους της Μπαρτσελόνα, αλλά και δεν δίνανε τις απαραίτητες βοήθειες στα μετόπισθεν. Όπως θα δούμε και στο 1ο γκολ , οι Ραφίνια και ο Κουτίνιο ήταν εντελώς ανενόχλητοι να δεχτούν την πάσα από τον Άλμπα στην περιοχή και να σκοράρουν, όπως και έγινε.

clasico5

3. Η αμυντική λειτουργία της Ρεάλ φαινότανε τόσο προβληματική και ανοργάνωτη, και το πλάνο του Λοπετέγκι ίσως βασιζότανε στο να βάλει πρώτη το γκολ η Ρεάλ, το οποίο φυσικά μόνο να μαντέψουμε μπορούμε. Κρίνοντας από το στήσιμο της ομάδας, ο Λοπετέγκι ήθελε να εκμεταλλευτεί την προωθημένη θέση του Μπέϊλ και απελευθέρωσή του από αμυντικά καθήκοντα. Το οποίο και έγινε, ο Μπέϊλ πολύ συχνά βρισκόταν προωθημένος στις γρήγορες αντεπιθέσεις της Ρεάλ.

clasico6 clasico7

Σε ιδανικές συνθήκες ο Λοπετέγκι ήθελε είτε να τιμωρήσει την Μπάρσα σε μια τέτοια φάση είτε να αναγκάσει τους Άλμπα και Ρομπέρτο να μένουν πίσω και μην είναι τόσο επικίνδυνοι για την άμυνα της Μαδρίτης. Στην πραγματικότητα όμως αυτά τα συν ήταν σχεδόν αόρατα και το πλάνο του Λοπετέγκι δεν δούλεψε. Και το plan B δεν υπήρχε όπως φάνηκε.

4. Το παραδειγματικό pressing της Μπαρσελόνα είναι άλλος ένας λόγος γιατί η Ρεάλ φαινότανε ανήμπορη στο πρώτο ημίχρονο. Το να εκμεταλλευτείς τις θέσεις του Μπέιλ και Μπενζεμά στις αντεπιθέσεις είναι πολύ δύσκολο όταν ο αντίπαλος δεν σε αφήνει να «αναπνεύσεις». Χωρίς τον Μέσι, όλοι οι παίκτες της Μπαρσελόνα συμμετείχαν στο μαρκάρισμα. Ο Βαλβέρδε πάντα αγαπούσε τέτοιο στιλ παιχνιδιού και τα αποτελέσματα φαίνονται στα τελευταία παιχνίδια της ομάδας του. Pressing , αλληλοκάλυψη, κατεύθυναν τους παίκτες της Ρεάλ στις ζώνες που θέλανε, δίνοντας για παράδειγμα χώρο στους Νάτσο και Καζεμίρο. Όλα αυτά συνέβαλαν στην εκπληκτική εικόνα της Μπάρσα του πρώτου ημιχρόνου.

clasico8

5. Ο Ιβάν Ράκιτιτς έπαιξε με τον καλύτερο τρόπο τον ρόλο του κρυφού play maker. Η Ρεάλ δεν τον πίεζε γιατί είχε συγκεντρώσει την προσοχή της στον Μπουσκέτς, τον οποίον τον μαρκάρανε ή ο Μπενζεμά η ο Ίσκο. Σε τέτοιες συνθήκες ο Ράκιτιτς και ο Αρτούρ είχανε ελεύθερο χώρο και συγκεκριμένα ο Ράκτιτιτς ήταν αυτός που κατέβαινε να πάρει την μπάλα στην άμυνα για να αρχίσει την ανάπτυξη. Η Ρεάλ υποτίμησε τις ικανότητες του Κροάτη, με αποτέλεσμα ο Ράκιτις ανενόχλητος μεταφέρει τη μπάλα στον Ρομπέρτο με μακρινή πάσα (βλ. εικόνα). Εκμεταλλεύτηκε πλήρως το χώρο που του έδωσε ο αντίπαλος και τελείωσε το ημίχρονο με εκπληκτικό ποσοστό του 100% στην ακρίβεια της πάσας.

clasico9

6. Μετά το 1-0 η Ρεάλ ουσιαστικά κατέρρευσε και έσπασε στα δύο. Οι μισοί πίεζαν ψηλά και οι άλλοι μισοί ακολουθούσαν το πρωταρχικό πλάνο. Και το «σπάσιμο» τέτοια πίεσης για την Μπαρσελόνα δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο.

clasico10

Οι τέσσερεις παίκτες όπως φαίνεται στην παραπάνω εικόνα πιέζουν ψηλά, μπροστά βγήκε ο Μόντριτς για να πιέσει τον Λεγκλέ, αλλά οι Καζεμίρο και Κρος δεν ακολούθησαν το ίδιο και μείνανε στις θέσεις τους. Με αποτέλεσμα, ο Αρτούρ βρίσκει τον ελεύθερο χώρο και τον εκμεταλλεύεται αμέσως

7. Συγκεκριμένα ο Αρτούρ ήταν αυτός που ξανά και ξανά εκμεταλλευόταν τον χώρο για να σπάσει την πίεση της Ρεάλ. Ο Αρτούρ ήταν αρκετά ευκίνητος, είχε την καλή πάσα και «έδενε» την άμυνα με την επίθεση σε τέτοιες περιπτώσεις.

clasico11

Στην παραπάνω εικόνα ο Αρτούρ ξανά δημιουργεί εύκολη πάσα για τον Άλμπα για να «σπάσει» την πίεση της Ρεάλ

8. Στην επανάληψη ο Χούλεν Λοπετέγκι πραγματοποίησε αλλαγές. Συγκεκριμένα άλλαξε τον τραυματία Βαράν και το στήσιμο της ομάδας σε 3-4-1-2.

clasico12

Είναι το πιο απλό σχήμα που μπορούσε να παρατάξει ο Λοπετέγκι. Απλά καθρέπτισε το σύστημα της Μπαρσελόνα και σε κάθε αντίπαλο των Καταλανών τοποθέτησε τον παίκτη του. Σε τέτοιο σενάριο κάθε λάθος οδηγεί σε επικίνδυνη φάση. Είναι ένα θαρραλέο σχέδιο, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι σχέδιο προπονητικής ευφυίας.

clasico13

Μία αποτελεσματική τακτική πρέπει να εγγυάται τις πιθανότητες για την επιτυχία. Αυτή η τακτική που εφάρμοσε ο Λοπετέγκι, εγγυάται στο μέγιστο το ανοιχτό παιχνίδι και από τις δύο μεριές. Και σε τέτοιες περιπτώσεις η αποτελεσματικότητα παίζει τον κρίσιμο ρόλο.

Η κίνηση αυτή του Λοπετέγκι σχεδόν δούλεψε. Η Ρεάλ κατάφερε να μειώσει με τον Μαρσέλο στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου και η Μπάρσα δεν τελείωνε τις αντεπιθέσεις της, μην φτάνοντας καν στην τελική προσπάθεια. Σίγουρα, ήταν καλύτερη η εικόνα της Ρεάλ από το καταστροφικό πρώτο ημίχρονο, αλλά για να ανατρέψει το εις βάρος της 2-0 σε ένα ανοιχτό παιχνίδι πρέπει να έχεις και μια μεγάλη δόση τύχης.

9. Ο μόνος ελεύθερος παίκτης της Μπαρσελόνα με τέτοιο σχήμα ήταν ο Τερ Στέγκεν, αλλά αυτό ήταν αρκετό για να αποφεύγει η ομάδα την πίεση και να δημιουργεί φάσεις. Ο τερματοφύλακας των Καταλανών είναι ικανότατος με την μπάλα στα πόδια.

clasico14

Αυτό δεν σημαίνει ότι το pressing της Ρεάλ δεν δούλευε. Πάντα όταν μια ομάδα πιέζει ψηλά με μεγάλο αριθμό παικτών θα δημιουργήσει και επικίνδυνες φάσεις. Όπως η φάση του Μόντριτς στο δοκάρι. Ωστόσο, η ικανότητα του goalkeeper των Καταλανών με την μπάλα στα πόδια βοήθησε να αποφύγει η Μπαρσελόνα τα μεγάλα προβλήματα.

10. Στη συνέχεια του παιχνιδιού η Ρεάλ γινόταν όλο και πιο επικίνδυνη, αλλά το γκολ της ισοφάρισης δεν ερχόταν. Ο Λοπετέγκι πραγματοποίησε και άλλες αλλαγές, οι οποίες ήταν πιο «επιθετικές». Μετά την αλλαγή του Μαρσέλο με Μαριάν Ντίας τα άκρα της άμυνας της Ρεάλ ουσιαστικά φυλάγανε οι Βάσκες και Ασένσιο και το σχήμα ήταν 3-2-5. Και συγκεκριμένα μετά από αυτές τις αλλαγές η ομάδα του Λοπετέγκι κατέρρευσε μετά το 3-1 που έγινε 5-1 και σίγουρα η Ρεάλ δεν άξιζε τέτοιο ντροπιαστικό αποτέλεσμα.

11. Στον αγώνα είχαμε χατ τρικ από τον Σουάρες, αλλά καλύτερος στο παιχνίδι κατά τη γνώμη μου ήταν ο Τζόρντι Άλμπα. Η συμβολή του στο παιχνίδι ήταν καθοριστική. Δεν έκανε λάθη, διάβαζε τις φάσεις, δημιουργούσε στο επιθετικό κομμάτι. Με καθοριστική φάση του αγώνα στο 3-1, που από τη δική του δύσκολη πάσα στον Ντεμπελέ ξεκίνησε η επίθεση.

clasico15

12. Η μεταμόρφωση του Σουάρες σε δεινό εκτελεστή χωρίς τον Μέσι συνεχίζεται. Ο Λουίς αναγκάζεται να παίρνει πολλές φάσεις πάνω του και με το παραπάνω αναπληρώνει το κενό του αρχηγού. Αν εξαιρέσουμε τα τρία γκολ, δεν ήταν και από τα καλύτερα του τελευταία παιχνίδια. Στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου πήρε πολλές λανθασμένες αποφάσεις στις αντεπιθέσεις, αλλά παραμένει καθοριστικός για το σκοράρισμα. Και για να μην παρεξηγηθώ, αυτό που ήθελα να πω είναι ότι απλά στα ματς με την Ίντερ και Σεβίλη ήταν ακόμα πιο χρήσιμος.

clasico16

13. Ο Βαλβέρδε δεν είχε πολλές εναλλακτικές στις κρίσιμες αποφάσεις, αλλά όλες αυτές που πήρε ήταν σωστές: το στοίχημα με τον Ραφίνια στη θέση του Μέσι, το καλό timing για την αλλαγή του Ντεμπελέ, ο οποίος αμέσως συμμετείχε στη φάση του 3-1. Ακόμα και αυτή η αλλαγή του Βιντάλ οδήγησε στο να γίνει η νίκη θρίαμβος. Η αλήθεια είναι ότι απόντος του Μέσι, στον Βαλβέρδε λύθηκαν τα χέρια και δουλεύει πολύ το pressing σε όλο το γήπεδο, όπως έχουμε παρατηρήσει στα τελευταία παιχνίδια. Και είναι πλήρως το στιλ του παιχνιδιού του που εφάρμοζε και στην Αθλέτικ.

Τελικά δεν ήταν και τόσο «μάπα το καρπούζι» το Clasico χωρίς Μέσι και Ρονάλντο, ε;