Χρειάζεται (επιθετική) “Ανάσταση”κι άλλων…

Facebooktwittergoogle_plusmail

img_pmorata_20180407-225756_imagenes_md_propias_pmorata__j9z3116-kJ1E--980x554@MundoDeportivo-WebΛίγα λεπτά πριν την Ανάσταση η Μπάρσα νίκαγε 3-1 την Leganes κάνοντας ένα βήμα ακόμη προς ένα πρωτάθλημα είναι θέμα χρόνου να μπει στην τροπαιοθήκη μας.

Μόνο που για να έρθει κι αυτό το τρίποντο χρειάστηκε η νιοστή επίδειξη της τεχνικής και της αποτελεσματικότητας του κορυφαίου παίκτη της υφηλίου.

Το θέμα δεν είναι το υπ’ αριθμ. 40 χατ τρικ του, ότι έφτασε τα 6 γκολ με φάουλ στο πρωτάθλημα (όσα ο Ronaldinho την σεζόν 2006-07), αν θα πάρει 5ο “Χρυσό Παπούτσι”, ή ότι είναι ένα γκολ από το να φτάσει τα 40 τέρματα στην σεζόν για 9 σερί σεζόν.

Η προβληματική είναι ότι με εξαίρεση εκείνον και τον Luis Suarez δεν υπάρχει επιθετική πολυφωνία, ούτε σε ματς με χαμηλό δείκτη δυσκολίας.

Κάτι που έχει διαπιστωθεί και σε αγώνες του Champions League. Eκεί όπου δεύτερος σκόρερ είναι τα…αυτογκόλ, μετά τον Leo!

Είναι αλήθεια πως από το καλοκαίρι η ομάδα που έφτιαξε -θέλοντας και μη- ο Valverde είναι ένα εργατικό σύνολο με ρόλους, διακριτούς, που βγάζει πρωταγωνιστές και σε άλλες ζώνες του γηπέδου, πλην της επίθεσης (π.χ Rakitic, Alba, Pique, Ter Stegen), το οποίο έχει πετύχει περισσότερα απ’ ότι θα περίμενε ο πιο αισιόδοξος φίλος της ομάδας.

Προχθές, μόλις, ισοφαρίσαμε το ρεκόρ της Real Sociedad (από το 1980) με τα 38 σερί παιχνίδια πρωταθλήματος χωρίς ήττα.

Ρεκόρ αήττητου χωρίς πλουραλισμό…

img_pmorata_20180407-224319_imagenes_md_propias_pmorata_leganes67-kJ1E--980x554@MundoDeportivo-Web

Ωστόσο είναι η αλήθεια πως σε επίπεδο θεάματος κι επιθετικού πλουραλισμού o βαθμός δεν είναι ο υψηλότερος δυνατός.

Κι αυτό γιατί συχνά επιτιθέμεθα με λίγους παίκτες, γεγ0νός που, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα, μας κάνει εύκολα προβλέψιμους κι αντιμετωπίσιμους, μ’ αποτέλεσμα να περιμένουμε τα λάθη των άλλων, για να σκοράρουμε, όταν το ταλέντο των δύο “μπροστινών” δεν επαρκεί.

Έτσι ήρθε το γκολ με την Chelsea στο Λονδίνο και τα δύο πρώτα γκολ με την AS Roma…

Στο φινάλε της σεζόν και θεωρώντας δεδομένο ότι θα είμαστε στην τετράδα του Champions League, εύκολα ή δύσκολα, μετά το 4-1, στη Βαρκελώνη, κόντρα στους “Ρωμαίους”, εκείνο που χρειάζεται πλέον είναι μια χείρα βοηθείας στους δύο επιθετικούς του 4-4-2, με το οποίο θα τελείωσει την σεζόν ο Valverde.

Δεν υποννοώ, σε καμία των περιπτώσεων, να απωλέσουμε την αγωνιστική ισορροπία, που μας έχει φέρει 4 αγώνες μακριά από το τρίτο τρεμπλ στην ιστορία μας.

Απλά λέω ότι χρειάζεται το τεχνικό τιμ να βρει κάποια τρικ για να βάλει στην επιθετική “εξίσωση” κι άλλους παίκτες. Είτε με στημένα, είτε με κινήσεις χωρίς μπάλα, χωρίς όμως να απωλέσουμε την αμυντική  στιβαρότητα και σοβαρότητα που μας χαρακτηρίζει.

Μπορεί ν’ αλλάξει περπατησιά η ομάδα ένα μήνα και κάτι πριν το φινάλε των υποχρεώσεων της;

Έχει άλλα “όπλα” στη “φαρέτρα” του ο Valverde;

Σύντομα θα το μάθουμε…

Διαιτητής: De Burgos Bengoetxea.  Θεατές: 72.126.

FC BARCELONA:  Ter Stegen, Semedo, Piqué, Vermaelen, Sergi Roberto (Jordi Alba, 74′), Rakitic, André Gomes, Coutinho (Iniesta, 80′), Dembélé (Denis Suárez, 89′), Messi y Suárez.

LEGANÉS: Cuéllar, Zaldua, Bustinza, Siovas, Raúl, Omar Ramos, Gabriel, Rubén Pérez (Guerrero, 77′), El Zhar, Eraso (Brasanac, 60′) y Amrabat (Beauvue, 46′)